Tag Archives: reusable water bottle that looks like a plastic water bottle

Feb. 03.

Lluís Maria de Puig


Lluís Maria de Puig i Olivé how to tenderize roast, né le à Bàscara et mort le à Gérone, est un historien, professeur d’université et homme politique espagnol

Real Madrid Club de Fútbol Away VARANE 2 Jerseys

Real Madrid Club de Fútbol Away VARANE 2 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

, membre du Parti des socialistes de Catalogne (PSC).

Il étudie à Gérone, à Barcelone et à l’université Panthéon-Sorbonne à Paris. Il est professeur d’histoire à l’université autonome de Barcelone et à l’université de Gérone.

Opposant au franquisme dans la clandestinité reusable water bottle that looks like a plastic water bottle, il est militant de Convergence socialiste de Catalogne puis du Parti des socialistes de Catalogne (PSC) ainsi que de l’Union générale des travailleurs (UGT). Député aux Cortes de 1979 à 2004, il est vice-président de la commission des affaires extérieures du Congrès des députés waterproof bag for electronics. Il est ensuite sénateur de la coalition Accord catalan pour le progrès de 2004 à 2011.

Représentant à l’Assemblée de l’Union de l’Europe occidentale, il en est président de 1996 à 1999. Il est président de la commission de la culture, de la science et de l’éducation de l’Assemblée parlementaire du Conseil de l’Europe de 2002 à 2005, il est président de cette assemblée de 2008 à 2010.


Tagged: , , ,

Jan. 08.

Bomb Queen


Bomb Queen is an American fictional comic book character, created by Jimmie Robinson. She first appeared in Image Comics‘ Bomb Queen Vol. 1, #1, and has subsequently appeared in seven limited series, four single-issue specials, and a crossover in The Savage Dragon #134.

The Queen is a villainess who has eliminated and subsequently banned all superheroes from the fictional city of New Port City. She rules the city as a dictator reusable water bottle that looks like a plastic water bottle; the limitations she has placed over the city’s criminals have made her a popular leader.

Bomb Queen was originally part of a quartet of supervillains called The Four Queens, who reigned over New Port City. When all the super-heroes in town were finally defeated or slain, the Queens turned on Bomb Queen. Bomb Queen emerged as the victor, and took control over the local government.

Bomb Queen founded New Port City’s „No Heroes“ law, (outlawing superheroes) which made the town a magnet for criminals across America. This pleased politicians in Washington, D.C., due to the lowered crime rates in other states. However, the government was not happy with the self-elected leadership of Bomb Queen and formed a corrupt organization called the Shadow Government to make numerous attempts to eliminate Bomb Queen. Various smear campaigns having failed to dent her immense public popularity, the government turned to other options.

Bomb Queen’s rule over the city (and her cavalier attitude to crime) caused the city to flourish. The city coffers were overflowing with laundered money, which caused New Port City to rival Las Vegas. This also resulted in private local TV stations, Intranet, and regional cable stations being allowed to air unrated content – often of Bomb Queen herself, in pornographic movies filmed from her fortified townhouse.

The restriction of the city limits kept Bomb Queen confined in her city of crime, but also present extreme danger if she were to ever leave – where the law is ready and waiting. This was illustrated in the one-shot comic, Bomb Queen vs. Blacklight (Aug. 2006). Bomb Queen, in disguise, traveled to Las Vegas in search of a weapon prototype at a gun convention and encountered the superheroine Blacklight.

Bomb Queen is never seen without her black cat, Ashe. The animal has mysterious origins and is connected to the Maya of Central America safe refillable water bottles. The cat’s powers have saved the day in numerous situations, such as the finale of the Bomb Queen vs. Blacklight oneshot. Later on, Ashe is murdered, but in reality, Ashe is the physical manifestation of a demon whose realm nexus is New Port City, and can manipulate the rage of its citizens, notably Bomb Queen.

Under Image Comics‘ ShadowLine banner, Bomb Queen has been printed as seven mini-series and four one-shots. These are denoted by Roman numerals and subtitles instead of the more traditional sequential order.

Bomb Queen has also appeared in one issue of The Savage Dragon, part 1 of the World Tour arc, which was issue 134.

Bomb Queen is put on the defensive when a scheming politician introduces a superhero into the community to win back the people’s favour. When the hero’s efforts prove fruitless, the politician unleashes a chemically-created monster who threatens not only Bomb Queen but the city itself.

Bomb Queen, hard-up for romance, falls head-over-heels for an enigmatic stranger who may prove to be her undoing. The stranger is later revealed to be Ice Queen, who was brutally disfigured by Bomb Queen and was taken in by the government for use as a bio-weapon. However, The Agency did not want a woman and Ice Queen was forced into sexual reassignment surgery, crippling her cryokinetic powers as a result. Ice Queen eventually usurps Bomb Queen’s rule over New Port and becomes the Bomb King. In the end

Brazil Home R.CARLOS 6 Jerseys

Brazil Home R.CARLOS 6 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

, Bomb King is defeated by Bomb Queen after having the mutated powers he possessed as a woman being literally injected into his eyes, causing his body to freeze over. To add insult to injury, Bomb Queen later goes on to make him into a statue as punishment for his coup d’état.

Bomb Queen faces Blacklight, and Rebound. The Agency unleashes Bomb Teen against the Queen, who has a healing factor and the ability to create energy bombs. After her victory, the Teen reveals that Bomb Queen is a clone, and was created to lead New Port City as a trial free zone for villains to be deported. The Teen dies, but is absorbed by the Queen, giving her the Teen’s powers.

After the death of Ashe and gaining of new abilities, Bomb Queen declares war against the Image Universe. She initially makes herself more popular with the people of New Port City, and later goes on to fire WMDs at the cities of New York, Chicago, Tower city, and Baltimore. Shadowhawk, Savage Dragon, Dynamo 5, Invincible all help to look for survivors. She eventually tells the United States Government that New Port City is now an autonomous state in the union, leaving the government forty eight hours to answer. Ashe is revealed to be a demon, and New Port City his sphere of influence. A female Hellspawn challenges Bomb Queen, successfully killing her and sending her to Ashe’s realm. However, Bomb Queen conquers Ashe’s realm and returns, now armed with supernatural powers. She also cuts off Ashe’s ability to manipulate rage, rerouting the energy to herself.

The Story So Far: With New Port City’s growing popularity—and population—Bomb Queen’s control of her harmful hamlet is slipping. Meanwhile, the writers of capewatch.com–a blog covering hero & villain activity—want the inside scoop on the Queen, and are willing to infiltrate NPC’s borders to do it. Their plan: go to Littleville—America’s „safest city“ (thus the antithesis of NPC) and NPC’s main supply source—and sneak in via one of the delivery vehicles. But Littleville has its own plans; a serial killer has infiltrated the good town, hoping to commit enough murder to warrant admission to NPC, and the town itself has decided to send THEIR superhero, the White Knight, in to try to control the Queen. It is later revealed that the White Knight is in fact Bomb Queen’s twin brother who possessed two personalities: A serial killer who attacked Littleville and an anti-hero parody of himself called Black Knight.

Bomb Queen rises to wreak havoc in a techno-dependent future after being killed by Rebound 100 years prior to Bomb Queen VII, but this utopia is protected by the ultimate hero: Shadowhawk! Will the evil Queen rule the world in this sci-fi thriller or will the hero save humanity from destruction? Join Jimmie Robinson as he breaks the mold in this unpredictable saga.

Bomb Queen, in disguise, travels to Las Vegas in search of a weapon prototype at a gun convention and runs into Blacklight, also visiting Las Vegas for a comic convention. Continuity-wise, this story falls in between the first two mini-series.

Bomb Queen reluctantly teams up with Blacklight, Editor Girl, Tempest (from I Hate Gallant Girl), Rebound and Fetish when a strange epidemic renders the world’s male populace impotent.


Tagged: , ,

Nov. 16.

Requin (1924)


Requin (Q115) – francuski oceaniczny okręt podwodny z okresu międzywojennego i II wojny światowej, jednostka prototypowa swojego typu. Okręt został zwodowany 19 lipca 1924 roku w stoczni Arsenal de Cherbourg, a do służby w Marine nationale wszedł w maju 1926 roku. Jednostka pełniła służbę na Morzu Śródziemnym, a od zawarcia zawieszenia broni między Francją a Niemcami znajdowała się pod kontrolą rządu Vichy. W grudniu 1942 roku okręt został przejęty przez Niemców w Bizercie i przekazany Włochom. W Regia Marina jednostka otrzymała oznaczenie FR 113 i rozpoczęto jej przebudowę na podwodny transportowiec, jednak prac nie ukończono. Po zawarciu przez Włochy zawieszenia broni z Aliantami okręt został samozatopiony w Genui we wrześniu 1943 roku, a następnie podniesiony przez Niemców i złomowany.

„Requin” zamówiony został na podstawie programu rozbudowy floty francuskiej z 1922 roku. Projekt (o sygnaturze C4) był pierwszą od zakończenia wojny koncepcją francuskiego okrętu podwodnego, powstałą po analizie doświadczeń wojennych i eksploatacji ex-niemieckich jednostek otrzymanych w ramach reparacji wojennych. Okręt przeznaczony był do służby kolonialnej, działań na liniach komunikacyjnych potencjalnego przeciwnika i rozpoznania. Posiadał spory zasięg i dużą dopuszczalną głębokość zanurzenia; wadami była słaba manewrowość i zbyt mała prędkość osiągana na powierzchni. Konstruktorem okrętu był inż. Jean-Jacques Roquebert.

„Requin” zbudowany został w Arsenale w Cherbourgu. Stępkę okrętu położono w 1923 roku, został zwodowany 19 lipca 1924 roku custom youth football pants, a do służby w Marine nationale przyjęto go w maju 1926 roku. Jednostka otrzymała numer burtowy Q115.

„Requin” był dużym, oceanicznym dwukadłubowym okrętem podwodnym. Długość całkowita wynosiła 78,5 metra, szerokość 6 reusable water bottle that looks like a plastic water bottle,84 metra i zanurzenie 5,1 metra. Wyporność standardowa w położeniu nawodnym wynosiła 947 ton (normalna 1150 ton), a w zanurzeniu 1441 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa silniki wysokoprężne (Schneider lub Sulzer) o łącznej mocy 2900 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 1800 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 15 węzłów na powierzchni i 9 węzłów w zanurzeniu. Zasięg wynosił 7700 Mm przy prędkości 9 węzłów (6400 Mm przy 12 węzłach lub 3000 Mm przy 15 węzłach) w położeniu nawodnym oraz 70 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą. Zbiorniki paliwa mieściły 116 ton oleju napędowego (plus 51 ton w zbiornikach balastowych), a energia elektryczna magazynowana była w bateriach akumulatorów typu D liczących 248 ogniw. Maksymalna głębokość zanurzenia wynosiła 80 metrów, zaś autonomiczność 30 dób.

Okręt wyposażony był w 10 wyrzutni torped kalibru 550 mm: cztery wewnętrzne na dziobie, dwie na rufie oraz dwa podwójne obrotowe zewnętrzne aparaty torpedowe (zamontowane przed i za kioskiem), z łącznym zapasem 16 torped. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło działo pokładowe kal. 100 mm L/50 M1925 oraz dwa karabiny maszynowe kal. 8 mm (2 x I).

Załoga okrętu składała się z 51 oficerów, podoficerów i marynarzy.

W latach 1935–1937 okręt przeszedł gruntowny remont, połączony z wymianą siłowni. W momencie wybuchu II wojny światowej okręt pełnił służbę na Morzu Śródziemnym, wchodząc w skład 11. dywizjonu 4. Flotylli Okrętów Podwodnych stacjonującej w Bizercie, a następnie został przeniesiony do Bejrutu. Dowódcą jednostki był w tym okresie kpt. mar water pouches for runners. R.B how to use meat tenderizer seasoning.H. Prevost-Sansac de Traversay. 11 czerwca 1940 roku okręt powrócił w rejon Bizerty, cumując w Susie. Po zawarciu zawieszenia broni między Francją a Niemcami „Requin” znalazł się w składzie marynarki rządu Vichy (rozbrojony w Bizercie). Na przełomie 1941 i 1942 roku okręt został wycofany z czynnej służby. Po rozpoczęciu przez Niemcy okupacji terenów podległych Vichy, 8 grudnia 1942 roku okręt został przejęty przez Niemców w Bizercie i przekazany Włochom. Jednostka w Regia Marina otrzymała oznaczenie FR 113 i została przebazowana do Genui, gdzie podjęto jej przebudowę na podwodny transportowiec. Z okrętu usunięto uzbrojenie torpedowe i artyleryjskie (montując jedynie dwa wkm plot. kal. 13,2 mm); miał zabierać 50 ton ładunku i 145 ton paliwa. Po zawarciu przez Włochy zawieszenia broni z Aliantami okręt został samozatopiony 9 września 1943 roku. Podniesiony przez Niemców, został następnie złomowany.

„Requin”  · „Souffleur”  · „Morse”  · „Narval”  · „Marsouin”  · „Dauphin”  · „Caïman”  · „Phoque”  · „Espadon”


Tagged: , , ,

Feb. 15.

Mécanorécepteur


Un mécanorécepteur est un terme générique pour désigner des neurones sensoriels sensibles aux déformations mécaniques. De plus en plus souvent les scientifiques et le corps médical désignent par mécanoception cette sous-catégorie du sens du toucher, au côté de la thermoception.

Parmi les mécanorécepteurs, on distingue les mécanorécepteurs cutanés et les propriocepteurs. Ils répondent à des stimuli de différentes natures et de différentes intensités. Ils possèdent des vitesses d’adaptation et de conduction différentes selon le type de récepteurs. La vitesse d’adaptation est définie comme une perte progressive de la sensibilité des récepteurs lorsque la stimulation est maintenue constante pendant un certain temps. La vitesse de conduction est la vitesse à laquelle les fibres nerveuses transmettent l’influx nerveux jusqu’au système nerveux central.

On distingue les récepteurs à adaptation nulle ou lente, qui renseignent sur la valeur absolue de l’intensité du stimulus et sur sa durée – on les dit toniques ou statiques – et ceux à adaptation rapide, qui traduisent les variations du stimulus en fonction du temps – on les dits phasiques ou dynamiques reusable water bottle that looks like a plastic water bottle.

Chaque mécanorécepteur a un champ récepteur plus ou moins différent. Le champ récepteur désigne la zone anatomique qui, lorsqu’elle est soumise à un stimulus environnemental, va modifier l’activité de son récepteur sensoriel. Ce dernier va alors traduire l’énergie du stimulus en énergie électrochimique qui sera traitée par le système nerveux pour donner le ressenti.

La sensibilité cutanée répond à trois qualités : la pression, le toucher et la vibration. Ces qualités sont exercées grâce à la présence de récepteurs sensoriels appelés les mécanorécepteurs localisés à différentes épaisseurs de la peau. On distingue deux types de peau : la peau glabre et la peau velue ; qui possèdent certains mécanorécepteurs en commun et d’autres permettant de les différencier.

Les mécanorécepteurs localisés dans les deux types de peau sont :

Les mécanorécepteurs localisés uniquement dans la peau glabre sont :

Les mécanorécepteurs localisés uniquement dans la peau velue sont :

Les propriocepteurs sont les mécanorécepteurs musculaires et articulaires badia meat tenderizer. Ils permettent de connaître la position du corps dans l’espace et des segments corporels les uns aux autres. Ils sont sensibles à la position du corps, aux mouvements et à la force.

Il existe quatre grands types de récepteurs :

Tous deux répondent aux étirements musculaires.

Les terminaisons primaires du fuseau neuromusculaire sont liées aux fibres Ia et possèdent une vitesse de conduction (72-120 m/s) supérieure à celles des terminaisons secondaires du fuseau neuromusculaire liés aux fibres II (30-66 m/s).

Les récepteurs situés au niveau des organes tendineux de Golgi et des articulations sont formés par les corpuscules de Ruffini à adaptation lente et par des corpuscules de Pacini à adaptation rapide.

Les organes tendineux de Golgi sont aussi liés aux fibres Ib avec une vitesse de conduction très supérieure (72-110 m/s) à celles des mécanorécepteurs articulaires liés aux fibres II-III (12-90 m/s).

Douleur sourde/mal/de toucher/chaud

Le codage de l’information se fait par deux étapes qui sont la transduction et la transmission. La transduction est générée par un stimulus qui entraîne des modifications des membranes des récepteurs. Ces modifications ont lieu sur des protéines ou des canaux qui s’ouvrent en laissant passer les ions qui vont permettre une dépolarisation. Cette dépolarisation qui est locale est appelée potentiel récepteur et donnera naissance à un potentiel générateur.

Celui-ci augmente avec l’intensité du stimulus et une fois le seuil atteint (ou valeur critique), il déclenchera des potentiels d’action.

Il y a ensuite la transmission qui se caractérise par la propagation des potentiels d’action par la fibre nerveuse.

Le codage se fait alors en fréquence des potentiels d’action.

Ces potentiels d’action se déchargent ensuite sur les fibres sensorielles, et ce message ira jusqu’à la moelle épinière au niveau de la corne dorsale. Le message se déplacera ensuite suivant l’un des 3 grands systèmes ascendants (système antérolatéral, système des colonnes dorsales/Lemnisque médian, système spinocérébéleux) suivant le type d’information véhiculé. Les systèmes ascendants sont des voies nerveuses qui transportent l’information jusqu’au cerveau wholesale printed socks.


Tagged: , ,

kelme paul frank outlet new balance outlet bogner outlet le coq sportif outlet Die Highlights FASHION Berlin